|
هر وب سایتی باید در یک سرور (کامپیوتری که بطور مداوم به اینترنت متصل است) میزبانی شود. (یعنی نیاز به یک خط اختصاصی بصورت اجاره دارد) ولی یک ناشروب سایت نیاز ندارد که صاحب یا اداره کننده سرور خود باشد. در حقیقت بیشتر ناشرین وبسایتی، تنها فضایی را در سرور یک شرکت خارجی اجاره مینمایند.
اساساً یک ناشروب سه گزینه وسیع دارد:
۱) فضایی را در یک یا چند سرور که تحت مالکیت یک شرکت خارجی است اجازه نماید.
▪ بدون نام (Domain) اختصاص خود، در این مورد آدرس وب سایت شبیه زیر خواهد بود: نام شرکت / ch. نام سرور www
▪ با نام (Domain) اختصاصی (یعنی سرور مجازی): در این حالت آدرس وب سایت بشکل زیر میباشد: com. نام شرکت. www
▪ مزایای این گزینه عبارتند از:
▪ سرمایه گذای و هزینههای عملیاتی پایین و سادگی
۲) مالک سرور یا سرورهای خود در یک شرکت خارجی (یک شرکت خارجی میتواند هر شرکتی باشد، مثلاً یک ارائهکننده حضور در وب (wwp) یعنی ارائهکننده حضور اینترنتی (IPP) یا ارائهکننده خدمات اینترنتی (ISP) است.) باش (یعنی میزبان). این یک راهحل میانه است.
۳) سرور / سرورها و خط اختصاصی خود را داشته باشد.
▪ مزیت:
کنترل کامل، ولی پیچیدهترین و گرانترین گزینه است.
ـ نکته:
وب سایتهای چندی (مثلاً www.altern.org ، www,tripod.com ، www.geocities ، www.iran50.com که خیلی از آنها خود را سایتهای جمعی مینامند) میزبانی رایگان وبسایتها را ارائه میدهند.
چرا آنها این کار را انجام میدهند؟ دست کم به سه دلیل زیر:
۱) میزبانی رایگان است ولی ایجاد سایت باید توسط کاربر یا یک مشاور شریک و همکار ارائهکننده حضور در وب (wpp) انجام گیرد.
۲) آدرسهای این وبسایتها فرمت زیر را دارند:
عبارت دیگری که طولانی نیز هست / www.geocities.com و نمیتواند فرمت com. اسم شرکت .www باشد طبق تعاریف فوق، این مورد مربوط به گزینه ۱ میشود. بنابراین ناشر چنین وب سایتی برای wpp خود تبلیغات رایگان میکند (مثلاً در این مورد Geocities).
۳) این استراتژی ترافیک عظیمی از کاربران ایجاد میکند، در نتیجه ارائکنندگان حضور در وب قادر خواهند بود با موفقیت و با پرداخت خدماتی مانند تبلیغ online به بازاریابی بپردازند.
|
